Nekadašnji pripadnik Drugog odreda Specijalne policije Šekovići Brano Džinić, pravosnažno osuđen na 20 godina zatvora zbog učešća u masovnim ubistvima Bošnjaka u hangaru Zemljoradničke zadruge u Kravici nakon genocida u Srebrenici, pušten je na slobodu, a njegov povratak obilježen je organizovanim dernekom na području Zvornika uz pjesmu, alkohol i prisustvo brojnih bivših i aktivnih pripadnika MUP-a Republike Srpske, prenosi Bhtelegraf.ba.

Na snimcima sa slavlja vidi se kako se osuđeni ratni zločinac dočekuje kao heroj, dok okupljeni pjevaju i veličaju ratne jedinice i lokacije koje su ostale simbol stradanja Bošnjaka istočne Bosne. U pjesmama koje su se pjevale spominju se i Pelemiši, mjesto kod Vlasenice poznato po masovnoj grobnici u kojoj su pronađena tijela ubijenih Bošnjaka.

Posebnu težinu cijelom događaju daje činjenica da su među gostima bili i ljudi koji i danas nose policijske uniforme Republike Srpske, rame uz rame sa penzionisanim pripadnicima struktura koje su tokom rata učestvovale u progonima, zatvaranjima i ubistvima Bošnjaka.

Na okupljanju su bili prisutni i Milan Jolović, ratni komandant jedinice “Drinski vukovi”, kao i arhimandrit Luka Babić, iguman manastira Karno kod Srebrenice, čime je cijelom događaju dat dodatni simbolički i politički karakter.

Sudski utvrđene činjenice govore da su pripadnici Drugog odreda Šekovići učestvovali u zarobljavanju velikog broja Srebreničana koji su potom sprovedeni u skladište Zemljoradničke zadruge Kravica, gdje su brutalno likvidirani. Prema presudama, Džinić je zajedno sa drugim pripadnicima jedinice bacao ručne bombe među zarobljene Bošnjake zatvorene u hangaru, dok su drugi pucali iz automatskog oružja po ljudima koji su pokušavali preživjeti ili pobjeći kroz prozore.

Za zločine u Kravici osuđeno je ukupno devet bivših pripadnika ove jedinice, uglavnom nekadašnjih pripadnika Drugog odreda Šekovići i Trećeg voda Skelani.

Ipak, gotovo tri decenije nakon genocida, umjesto društvene osude i distance prema osuđenim ratnim zločincima, u entitetu Republika Srpska i dalje se organizuju javna slavlja na kojima se ratni zločinci glorifikuju, a mjesta masovnih grobnica i stradanja Bošnjaka pretvaraju u motive kafanskih pjesama i nacionalističkog iživljavanja.