Genocidni entitet opominje čovjeka i civilizaciju kada je humanizam poražen u BiH

Genocidni entitet opominje čovjeka i civilizaciju kada je humanizam poražen u BiH

Autor: Akademik Emir Ramić

Genocidni entitet je opomena čovjeku i civilizaciji da je humanizam u dvadesetom stoljeću definitivno poražen u Bosni i Hercegovini agresivno – genocidnom dehumanizacijom Ideje Bosne i bosanskog duha Entitet Republika Srpska je okupirani dio nezavisne, suverene, međunarodno priznate države Bosne i Hercegovine, nastao legalizacijom zločina agresije i genocida, najstrašnijih zločina poslije Holokausta u Evropi.

Ne tako davno, akademik, rahmetli Alija Isaković, izgovorit će povijesne riječi:

“Bošnjaci, uz Poljake, jedini su narod u Evropi s dva susjeda, koji im dogovorno rade o glavi…”.

Nažalost, ovom zlu nikad kraja, uz stalno postojanje onih, koji se smatraju državom u državi, sjedinjeni jedino i isključivo svojom nacionalističkom voljom, voljom koja je danas pred licem pravde internacionalnih i nacionalnih sudova kojoj se sudi za masovna strijeljanja nedužnih, često novorođenih i djece vezane žicom, za zločine silovanja i mučenja u koncentracionim logorima smrti, progon naroda na vjerskoj i etničkoj osnovi, na kraju za agresiju i genocid, na prostoru očišćenom, oduzetom i uskraćenom drugima i drukčijim. Dan početka stvaranja takve tvorevine, opljačkane, devastirane i prisvojene tuđe imovine, proglašen je kao dan entiteta Republike Srpske.

Devetog januara 1992. godine je Skupština srpskog naroda u Bosni i Hercegovini usvojila Deklaraciju o proglašenju tzv. „Srpske Republike Bosne i Hercegovine“. Naziv tzv. „Srpska Republika Bosne i Hercegovine“ u entitet Republika Srpska zvanično je promijenjen 12. augusta 1992. godine. To  je početak implementacije agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu i sprovođenja genocida nad Bošnjacima.

Tada je počelo stvaranje genocidne tvorevine na tlu države Bosne i Hercegovine. Genocidne izjave Radovana Karadžića i drugih srpskih funkcionera o “nestanku” – istrebljenju muslimana  u Bosni i Hercegovini  (“Nestaće, sa lica zemlje će nestati taj narod …”;

“… Za dva dana Sarajevo će nestati i biće pet stotina hiljada mrtvih. Za mjesec dana Muslimani će nestati u Bosni i Hercegovini”; “Prije svega niko od njihovog rukovodstva ne bi ost’o živ. Za tri-četiri sata svi bi bili pobijeni. Ne bi imali šanse da opstanu uopšte”), predstavljaju krivična djela protiv ustavno-pravnog poretka Republike Bosne i Hercegovine i očigledni su, pored ostalog, dokazi o genocidnoj namjeri za izvršenje genocida u cilju nastanka entiteta Republika Srpska.

U realizaciji toga deklariranog političkog i vojnog cilja izvršena su teška kršenja međunarodnog humanitarnog prava, zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava, uključujući i genocid nad Bošnjacima, o čemu postoje brojni dokazi. I dok agresijom i genocidom okupirani dio Bosne i Hercegovine u kome se nastavlja diskriminirska politika prema Bošnjacima slavi godišnjicu, većina onih koji su devetog januara sjedili u prvom redu dok se usvajala Deklaracija o proglašenju tzv. “Srpske Republike Bosne i Hercegovine” danas je iza haških ili drugih rešetaka.

To je sasvim dovoljan razlog za utemeljenu konstataciju da je humanizam u dvadesetom stoljeću definitivno poražen u Bosni i Hercegovini. Agresija na međunarodno priznatu, suverenu, samostalnu, jedinstvenu  državu Bosnu i Hercegovinu i otvoreno, slobodno, civilno društvo, te genocid nad njenim građanima su  jedan od najzloglasnijih fašistoidnih događaja poslije holokausta u svijetu.

Zato entitet Republika Srpska nema legitimitet i nikad neće biti priznat kao komad bosanskohercegovačke zemlje. Nastao agresijom i genocidom  protiv Bošnjaka i Hrvata, ovaj najmračniji prostor u Evropi  nema nikakve pravne, historijske i moralne preduslove za ostvarenje zahtjeva za eventualnom samostalnošću.

Nakon agresije i genocida u ovom mračnom entitetu najgrublji oblici ljudske diskriminacije se nastavljaju opstrukcijom povratka, gušenjem osnovnih ljudskih prava i sloboda Bošnjaka i Hrvata i drugim pritiscima. Genocidni entitet je najveći srpski poraz i najveći poraz međunarodne zajednice Entitet Republika Srpska na tlu Bosne i Hercegovine, produkt memorandumske velikosrpske antibosanske kampanje, jeste i jedan od najvećih srpskih poraza.

Veličanje entiteta Republike Srpske je laž srpskih nacionalista za pokrivanje bijede i nesreće propale velikosrpske ideje. Entitet Republika Srpska je bacila Srbe u jad i bijedu etnički, kulturološki, religijski očišćenog prostora u kome se ograđuju od svojih komšija, ali i od širine Ideje Bosne i bosanskog duha, pa samim tim i od čovjeka i civilizacije uopšte.

Srpski narod je zatvoren u čisto etničko geto. Šovinistička mržnja prema Bošnjacima u tom mračnom getu najgora je od svih emocija koje su nacionalističke vođe raspirivale u srpskom narodu. Rezultiralo je to kasapljenjem države i društva u Bosni i Hercegovini i srpskim porazom prema ideji Bosne i bosanskom duhu na račun propale nacionalističke, fašističke ideje

„Velike Srbije“ oličene u pravoslaviziranom, srbiziranom, diskriminatorskom, totalitarnom, akulturalnom, amoralnom i svetosavskom konceptu društva i države. Richard Holbrooke ostavio je dvije značajne izjave. U prvoj, Richard Holbrooke je rekao za Reuters:

”Nikad nakon Dejtona nije bilo toliko tenzija – puno tenzija, a malo suradnje”, naglasivši kako je glavni uzrok toj nestabilnosti premijer Republike Srpske Milorad Dodik, koji pokušava srušiti vladu u Sarajevu. Dodik pokušava izvršiti Karadžićev cilj mirnim političkim sredstvima objasnio je Holbrooke. Vašington je Dodika postavio kao alternativu politici Radovana Karadžića, ali u posljednje vrijeme pojavio se strah zbog njegove separatističke retorike. Holbrooke je ponovio kako Dodik planira odcjepljenje od Bosne i Hercegovine.

Druga, i najvažnija koju je izrekao Richard Holbrooke:

“Najveća greška naših političara je bila što su priznali postojanje Republike Srpske, čak mislim, da je to gore od toga što bi eventualno izgubili određene teritorije!”

Dejtonski mirovni sporazum je legalizirao velikosrpsku nacističku ideologiju, politiku i praksu genocidnog karaktera. Iako svjetska javnost, ne slučajno, živi u ubjeđenju da je na prostoru Bosne i Hercegovine ‘divljao građanski rat’, svakim danom na vidjelo izlazi iz dokaza internacionalnih i nacionalnih sudova, da je u pitanju bila agresija.

Čak i uništavanje dokaza o izvršenom genocidu, neće pomoći zaustaviti argumente preživjelih, koji su živi svjedoci agresije i genocida. Prihvatajući deveti januar za godišnjicu genocidnog entiteta bosanski Srbi su prihvatili nacionalističko, fašističko naslijeđe Miloševića, Karadžića i Mladića Entitet Republika Srpska sa svojim vodstvom, nastavlja ideju Velike Srbije, ideju zločinaca kojima se sudi za agresiju i genocid.

Posljednje izjave koje patrioti Bosne i Hercegovine, smatraju ratnim pokličima i huškanjima na novu agresiju i genocid, povređuju humanost i pijetet svih žrtava i svijedoka agresije i genocida. Predsjednik entiteta Republike Srpske poziva sve koji vole ‘Srpsku’ da se okupe oko ‘zajedničkog cilja’, jer “Srpsku doživljavamo kao državu!”.

Milorad Dodik poručuje, da „Srpska’ neće za Bosnu i Hercegovinu žrtvovati nijedno svoje pravo, te da će Bosna i Hercegovina za ‘Srpsku’ postojati samo dok joj ne smeta i da će od Bosne i Hercegovine uzimati samo ono što joj treba”.

Dok se tako na najgrublji način negira državnost, teritorijalni integritet, suverenitet, samostalnost, jedinstvo države Bosne i Hercegovine internacionalna zajednica podržava aktivnosti entiteta Republika Srpska i po potrebi, radi kontrole, ‘popušta i steže’, dajući različite izjave, shodno potrebi. Istovremeno bošnjački politički establišment okupiran vlastitim interesima mirno posmatra napade na vlastitu državu.

U skoro svakoj izjavi koja dolazi iz pozicionog ili opzicionog establišmenta entiteta Republike Srpske, govori zadojena mržnja, koju strani i domaći faktori ne mogu ili neće da prepoznaju, koja je postala glavnim faktorom negiranja zločina agresije i genocida, povređivanja žrtava i svijedoka agresije i genocida i neprestanim pokušajima izjednačavanja žrtava i svijedoka sa počinjenim zločinima Slavlje koje se stvara nastavak je nacionalističke, fašističke  politike putem Milorada Dodika koji od entiteta Republika Srpska pokušava napraviti zasebnu, etnički čistu teritoriju kojom se zapravo srpski narod izolira i dovodi u bezizlazan položaj. 

Obilježavajući deveti januar kao dan entiteta Republika Srpska, bosanski Srbi nesvjesno priznaju agresiju i genocid i sve ono što je nastalo kao rezultat djelovanja tih zločina. To je priznavanje agresije, genocida, ekocida, etnocida, kulturocida, urbicida, elitocida, mučenja u koncentracionim logorima smrti, masovnih silovanja i masovnih i nasilnih protjerivanja, počinjenih od 1992. do 1995. Insistiranje na obilježavanju ovog datuma direktno znači podržavanja politike koja je dovela do agresije i genocida. Upotreba svih metoda da se dođe do velikosrpskog cilja je nastavak velikosrpskog hegemonizama u Bosni i Hercegovini koji može imati neslućene posljedice po budućnost i sudbinu kako Bosne i Hercegovine, tako i Evrope i svijeta. 

Entitet Republika Srpska egzistira  u kulturi u kojoj su Slobodan Milošević, Radovan Karadžić,  Ratko Mladić, Draža Mihailović i drugi heroji, u kojoj se mladi vaspitaju na seriji ‘Ravna Gora’, u kojoj se vrši totalna revizija historije i  antifašističke prošlosti. Kako je nastalao u nepravdi, genocidni entitet će nestati u pravdi Svi oni koji slave dan entiteta Republika Srpska, slave i ubijanja, mučenja u koncentracionim logorima smrti, silovanja, protjerivanja, spaljivanja kuća, vjerskih i privrednih objekata. Entitet Republika Srpska nije nastao legalinim odlukama legalnih skupština.

Ono što entitet Republika Srpska slavi je nastalo na kricima i vapajima stotina hiljada žrtava, na kostima ubijene djece, na silovanjima Bošnjakinja, na mučenjima u koncentracionim logorima smrti. Kako je nastala u nepravdi, tako će nestati u pravdi, koja će kad tad doći. 

Zbog više od 200.000 ubijenih Bošnjaka, više od 50.000 mućenih i ubijenih u više od 500 koncentracionih logora smrti, više od 30.000 silovanih Bošnjakinja, više od milion na silu istjeranih Bošnjaka sa svoje zemlje, više stotina namjerno uništenih kulturnih, duhovnih i ekonomskih dobara, ali i mnogih drugih razloga entitet Republika Srpska  je sasvim blizu ukidanju . Taj najmračniji prostor je največa prijetnje za mir u Bosni i Hercegovini, Evropi i svijetu. Zato se ne smije niti može više tolerisati opstojnost tog prostora čiji je sam naziv nepobitni primjer diskriminacije čovjeka i naroda. Ne može genocidna tvorevina pod motom entiteta tražiti ekskluzivno pravo samo za Srbe u tom entitetu, a tražiti sva prava na nivou države. Taj privremeno okupirani dio Bosne i Hercegovine ima početnu konstrukcionu grešku, jer je napravljen agresijom i genocidom.

Dok politički establišment entiteta Republike Srpske negira bošnjački narod, njegovu historiju, kulturu, tradiciju, jezik, suverenitet, cjelovitost i teritorijalni integritet, te državnost Bosne i Hercegovine, patrioti Bosne i Hercegovine otvaraju proces razgradnje genocidne tvorevine, koji počinje brisanjem diskriminirajučeg naziva za taj entitet. Bez tog imena genocidni entitet gubi svoju kičmu i smisao opstanka.

Sa bošnjačkog i bosanskohercegovačkog patriotskog stanovišta deveti januar je početak genocida nad Bošnjacima Samozvana Skupština srpskog naroda u Bosni i Hercegovini je 9. januara 1992. usvojila „Deklaraciju o proglašenju Srpske Republike Bosne i Hercegovine“, prije nego je Skupština Republike Bosne i Hercegovine, 25. januara, donijela Odluku da se održi referendum o nezavisnosti.

Velikosrpska paradržava je prvi „ustav“ dobila 28. februara 1992., prije nego što je 63 % bosanskohercegovačkih građana izglasalo nezavisnosti i suverenitet Republike Bosne i Hercegovine. Na samozvanoj Skupštini Srpske Republike Bosne i Hercegovine, održanoj 12. maja, Ratko Mladić je ustvrdio da „stvaranje Srpske Republike znači genocid“, a Bosna i Hercegovina je u Ujedinjene nacije primljena 22. maja 1992. godine. Iz ovoga se vidi da stvaranje entiteta Republike Srpske nije bilo reakcija, već je bilo agresija na zakonski poredak i na živote Bošnjaka i Hrvata čija je krivica bila što nisu rođeni kao Srbi.

Dvadesetijednu  godina poslije entitet Republika Srpska deveti januar obilježava „krsnom slavom Svetog arhiđakona Stefana“, čime potvrđuje kontinuitet genocidne namjere da bude prostor u kome nema mjesta za druge i drugačije. Postojanje Republike Srpske je uvredljivo za sve antifašiste, a posebno za žrtve genocida, na čijim kostima je izgrađen ovaj paradržavni spomenik genocidu. Bosna i Hercegovina se u najtežim godinama spasila od agresije jer je imala dovoljno patriota koji su odbranili njen državni, pravni i politički kontinuitet, suverenitet i teritorijalni integritet.  I danas su patrioti spremni  braniti Bosnu i Hercegovinu od agresije i genocida koji se vrše drugim sredstvima i metodama.

Bošnjački patrioti neće nikada dozvoliti da Bošnjaci budu svedeni na ograđen jednoumni prostor Bosne i Hercegovine, bez svijesti o sebi, bez potrebnog prostora za biološki opstanak, bez bošnjačke historije, kulture, tradicije, duhovnosti, bez bosanskog jezika. U ime istine o zločinima agresije i genocida i pravde za žrtve tih zločina, pozivamo sve Bošnjake u svijetu i sve prijatelje istine o agresiji na Republiku Bosnu i Hercegovinu i genocidu nad njenim građanima, te prijatelje pravde za žrtve tih zločina da deveti januar obilježe kao Dan početka genocida nad Bošnjacima.

Pozivamo bošnjačku politiku na svim nivoima vlasti u Bosni i Hercegovini da se stavi u službu istine i pravde, tako što će konačno prihvatiti poziv patriotskih organizacija i učestvovati u obilježavanju devetog januara kao dana početka genocida nad Bošnjacima. Sa bošnjačkog i patriotskog stanovišta deveti januar je početak genocida nad Bošnjacima, i kao takav treba da bude obilježavan u i van Bosne i Hercegovine.

To već jednom mora biti jasno bošnjačkom političkom establišmentu. Pozivamo međunarodne faktore da konačno napuste teren bezkorisne neutralnosti i rada za lične koristi i stave se u službu jačanja jedinstvene, demokratske države Bosne i Hercegovine, oslobođene od nepravedno legalizovanih elemenata agresije i genocida.

Deveti januar podsjeća sve prijatelje istine i pravde u svijetu na užas bosanskog genocida i destrukciju Republike Bosne i Hercegovine. Žrtve ne mogu zaboraviti agresiju i genocid i poručuju da tvorevina nastala agresijom i genocidom mora nestati jer bošnjačkom narodu uskračuje ljudska prava i slobode.

Komentari (0)

Još uvijek nema komentara. Postavite prvi komentar!

Ostavi komentar